X
تبلیغات
مجله اینترنتی پردیس - رنگ

مجله اینترنتی پردیس

اخبار و موضوعات مختلف

رنگ

رنگ های شفاف:

این نوع از رنگ ها علاوه بر پوشاندن سطح چوب و حفاظت آن لایه ی شفافی را بر روی چوب به وجود می آورد بدون آنکه در نقش و موج چوب تغییری ایجاد کند. این نوع از رنگها خود به دسته های زیر تقسیم می شوند.

رنگ لاک و الکل: لاک ماده ای است که از حشره ای به نام کوکوس لاکا به دست می آید که این حضره بعد از مکیدن شیره ی درختان محلی ( انجیر ) مایع قهوه ای تیره ای را از خود ترشح می کند که این مایع قهوه ای پس از تصفیه شدن در بازار به عنوان لاک به فروش         می رسد. بهترین نوع لاک به رنگ زرد روشن تا زرد متمایل به نارنجی ( زرد لیمویی ) است که در این صورت آن را سلاک می نامند. در عمل لاک و الکل کاری، لاک را در الکل صنعتی حل می کنند؛ ولی کلاً هر چه درجه الکل مصرفی بیشتر باشد، لاک بهتر می تواند در آن حل شود. لاک به صورت ورقه های کوچک و نازک ( پولک )، ترد و شکننده یافت می شود و برای ساختن لاک و الکل معمولاً برای یک لیتر الکل حدود 100 گرم لاک به کار برده           می شود.

رنگ لاک و الکل معمولاً در سه مرحله به کار زده می شود:

1. رنگ دست اول ( بوم کردن ) برای پر کردن خلل و فرج و سوراخ های چوب.

2. رنگ دست دوم ( پوشش ) برای ایجاد کردن قشر رنگ روی سطح کار.

3. رنگ دست سوم ( پرداخت ) برای صاف کردن و پرداخت کردن روی رنگ ایجاد شده.

برای زدن لاک و الکل بر روی چوب معمولاً از کهنه ی رنگ کاری استفاده می شود. کهنه ی رنگ کاری عبارت است از تکه پارچه ای که لای آن پنبه و یا پشم گذاشته باشند. ( جنس پارچه می تواند چلوار لطیف باشد ) رنگ لاک و الکل در مقابل اسید، الکل، رطوبت و حرارت مقاوم نیست و چنانچه آب بروی آن بریزد لکه سفیدی بر روی آن باقی می ماند. نوعی از لاک نیز وجود داشته که لاک سفید نام دارد و از بی رنگ کردن یا روشن کردن لاک نارنجی  ( در اثر عملیات شیمیایی به کمک هیپوکلریت سدیم روی لاک نارنجی ) به دست می آید و برای لاک و الکل کاری چوب های روشن مورد استفاده قرار می گیرد. از رنگ لاک و الکل برای رنگ کاری انواع قفسه، مبل، میز، صندلی، درهای داخلی، وسایل تزییناتی و موارد نظیر آن استفاده می شود.

سیلر: سیلر، رنگی است متمایل به کرم و شفاف که برای غیر قابل نفوذ کردن سطح مورد نظر یا به اصطلاح برای پر کردن خلل و فرج چوب قبل از رنگ نهایی ( کیلر ) به کار می رود. پس از استعمال سیلر و خشک شدن آن قابلیت جذب رنگ کم می شود و باعث استحکام و سختی بیشتر رنگ نهایی می شود. ماده حلال این رنگ تینر فوری است و در هنگام مصرف این رنگ را رقیق می کنند. زمان خشک شدن سیلر 10 تا 20 دقیقه است و می توان آن را با استفاده از قلم مو، پیستوله و یا فرو بردن اجسام در داخل آن مورد استفاده قرار داد. سیلر نسبت به رطوبت و حرارت زیاد مقاوم نیست. این رنگ در قوطیهای فلزی 1 و 4و 20 کیلویی بسته بندی و به بازار عرضه می شود. از این رنگ در رنگ آمیزی انواع قفسه، دکوراسیون داخلی، میز، کابینت آشپزخانه، وسایل تزییناتی، درهای داخلی ساختمانی، جعبه های رادیو و تلویزیون و موارد نظیر آن استفاده می شود.

کیلر: رنگی است شفاف که به عنوان رنگ نهایی، و همواره با سیلر مورد مصرف قرار           می گیرد. این رنگ هنگام مصرف نسبتاً رقیق است و بعد از مصرف حدود 10 الی 20 دقیقه طول می کشد تا خشک شود. حلال این رنگ نیز تینر فوری است و مانند سیلر در              قوطی های 1 و 4 و 20 کیلویی به بازار عرضه می شود. کیلر با استفاده از قلم مو، پیستوله یا فرو بردن اجسام در داخل آن به کار می رود. کیلر به دو صورت کیلر مات و کیلر براق وجود دارد. مورد مصرف این رنگ، دکوراسیون داخلی ، میز، کابینت آشپزخانه ، درهای داخلی، وسایل تزییناتی ، جعبه های رادیو و تلویزیون و موارد نظیر آن است.

رنگ های پلی استر:

لاک های پلی استر جزو دسته لاک های دوتایی هستند. پلی استر رنگی است شفاف و             بی رنگ. این رنگ در اتلین یا تینر فوری های بسیاری قوی حل می شود. رنگهای پلی استر در مقابل رطوبت، حرارت، الکلها، اسیدها، مواد قلیایی پاک کننده، بنزین، روغن و چربی، مرکب و جوهر تا حدودی مقاوم هستند. معمولاً این رنگ ها به وسیله پیستوله مورد استفاده قرار می گیرد.

 

پلی استرها خود به دو دسته نیم پلی استر و پلی استر تقسیم می شوند:

الف ـ نیم پلی استر: جزو رنگ های نیمه هوا خشک هستند و از سه جزء ماده اصلی رنگ           ( رزین، روغن های کوتاه، اوره فرمالدئید ) حلال ( اتیلن و.... ) و سخت کننده ( پاراتولوئن سولفونیک اسید .... ) تشکیل یافته است. این رنگ ها پس از مصرف احتیاج به پولیش ندارند و به دو صورت مات و براق در بازار عرضه می شوند.

ب ـ پلی استر: این رنگ ها از یک جزء ماده اصلی رنگ و یک جزء هاردنر ( سخت کننده ) تشکیل شده اند و ماده ی حل کننده و رقیق کننده ای ندارند و به علت اینکه در اثر رقیق نشدن تبخیر نمی شوند لذا ضخامت لاک به همان ضخامت اصلی روی کار باقی می ماند. این دسته از لاک ها فوق العاده شفاف هستند و در نتیجه زیبایی طبیعی چوب را به طور کامل منعکس می کنند. این لاک ها به سرعت سخت و سفت می شوند ( پس از 20 تا 30 دقیقه )؛ از این رو کار با آن باید با دقت زیاد انجام گیرد. در مورد چوب هایی که دارای صمغ و شیرابه و مواد استخراجی هستند نمی توان لاک های پلی استر را به خوبی به کار برد، زیرا این چوبها به سادگی خشک نمی شوند و به خوبی لاک را نمی پذیرند. این لاک ها پس از مصرف به هیچ وسیله ای پاک نمی شوند، مگر اینکه سطح کار را با لیسه تراشید و سنباده کرد. لاکهای پاشیده شده بر روی سطح کار بهتر است در درجه حرارتی معادل 20˚C تا 22˚C خشک شوند. رنگ های پلی استر جزء رنگ های غیر هوا خشک هستند و بعد از خشک شدن بعضی از آنها سطوحی براق را به وجود می آورند و دیگر احتیاجی به پولیش ندارند و بعضی دیگر که مخصوص سطوح صاف هستند، باید سنباده و پولیش شوند.

نوعی پلی استر نیز وجود دارد که پلی استر سه مواده نام دارد. این رنگ ها از ماده اصلی رنگ، سخت کننده و کبالت تشکیل یافته که بیشتر در کارهای معرق و جاهایی که حجم زیاد رنگ روی هم انباشته می شود از آن استفاده می شود. در بعضی از مواقع قطعه ای که فرم دار مانند یک مجسمه ی کوچک چوبی را در حجمی از این رنگ پوشش و اطراف آن را تراش می دهند که برای تزئینات و یا به عنوان دستگیره های کمد استفاده می شود. این رنگ همان ماده ی اصلی فایبر گلاس نیز است که همراه با پشم شیشه جداره هایی را با آن به وجود می آورند.

پلی استرها و نیم پلی استرها را می توان به صورت قوطیهای 1 و 4 وکیلویی و حلب های 20 کیلویی در بازار تهیه کرد. از این رنگ ها برای پوشش انواع مبلمان، دکوراسیون داخلی، کابینت آشپزخانه، لوازم تزییناتی درهای داخلی و خارجی ساختمان، جعبه های رادیو و تلویزیون و قفسه ها و نظایر آن استفاده می شود.

روغن جلا:

رنگی است قهوه ای روشن تا متمایل به قرمز که به عنوان رنگ نهایی مورد مصرف قرار         می گیرد. این رنگ به تنهایی یا همراه با سیلر و کیلر یا لاک و الکل به عنوان براق کننده             ( پوشش رویی ) می تواند مورد مصرف قرار گیرد. این رنگ پس از مصرف حدود 30 دقیقه طول می کشد تا خشک شود. روغن جلا در مقابل آب و حرارت زیاد و رطوبت مقاوم نیست. این رنگ را می توان با استفاده از قلم مو، پیستوله و یا فرو بردن اجسام در داخل آن مورد استفاده قرار داد. د رداخل روغن جلا ممکن است مواد خشک کننده به کار رفته و یا به کار نرفته باشد، که در صورت به کار رفتن مواد خشک کننده، روغن جلا زودتر خشک می شود. از روغن جلا به صورت مخلوط با رنگ روغنی هم می توان استفاده کرد که باعث براقیت این رنگ می شود. روغن جلا معمولاً به صورت مایع در قوطی های فلزی یا پلاستیکی به بازار عرضه می شود. حلال این رنگ نیز تینر روغنی و یا فوری است و پس از مصرف لایه ای شفاف را بر روی سطح کار به وجود می آورد. موارد مصرف آن، قسمت های داخلی ساختمان مانند دکوراسیون داخلی، درهای داخلی، لوازم تزییناتی، اسباب بازی، جعبه های رادیو و تلویزیون و یا قسمت های خارجی ساختمان که در معرض رطوبت و حرارت نیستند، است.

رنگ های نیتروسلولزی:

ماده اصلی این رنگ سلولز ( ماده اصلی تشکیل دهنده چوب ) است که در اثر ترکیب با اسیدنیتریک به صورت نیتروسلولز در می آید.

نیتروسلولز حاصله بر حسب مرغوبیت آن به دو دسته تقسیم می شود:

1ـ دسته A که در الکل حل می شود.           2ـ دسته B که در اتر قابل حل است.

دسته ای که در الکل ( اتیل الکل و بوتیل الکل ) قابل حل است برای مخلوط با لاک و الکل مصرف می شود که در این صورت رنگ به دست آمده از لاک و الکل خالص، بهتر است در مقابل رطوبت و کار کردن چوب ( همکشیدگی و واکشیدگی ) استقامت بیشتری دارد. رنگهای نیتروسلولزی به رنگ روشن است و در مقابل خراشیدگی، حرارت، رطوبت و عوامل بیولوژیکی مقاوم است، ولی در عوض این ماده یک ماده قابل اشتعال است. رنگ های نیتروسلولزی را می توان به هر میزانی با تینر رقیق کرد و با استفاده از قلم مو، پیستوله و یا به صورت فرو بردن اجسام در داخل آن مورد استفاده قرار داد. برخلاف لاک و الکل، رنگهای نیتروسلولزی در عمق چوب نفوذ نمی کند و فقط به صورت یک ورقه محکم روی سطح چوب را می پوشاند. یکی از محااسن این لاک ها قابلیت ارتجاعی یا  الاستیک بودن آنهاست که این امر سبب می شود در صورتی که چوب ها همکشیدگی و واکشیدگی پیدا کردند، لاک تَرَک بر ندارد. درجه ی حرارت محیط برای خشک شدن رنگ های نیتروسلولزی حدود 20˚C است. لاک های نیتروسلولزی را باید 2 تا 3 بار بر روی کار پاشید ( به وسیله پیستوله ) و 4 و 6 ساعت فرصت دارد تا لاک کاملاً خشک بشود. از این رنگ ها در مصرف رنگ کاری، مبل ها ، دکوراسیون، قفسه ها ، درهای داخلی، دیواره های چوبی، قسمت های داخلی وسایط نقلیه و موارد نظیر آن استفاده می شود.

لاک های دوتایی (D.D) : لاک های دوتایی از یک قسمت لاک به نام Desmophen و یک قسمت ماده سفت کننده به نام Desmodur تشکیل شده اند. در اثر ترکیب این دو قسمت لاک محکم و غیر قابل حلی به دست می آید که بسیار الاستیک، سخت و مقاوم است و سطح بسیار براقی نیز دارند. لاک های فوق باید در ظرف یک بار مصرف شوند؛ زیرا بعد از سفت شدن دیگر قابل استفاده نیستند. مقدار مخلوط این دو قسمت طبق دستور کارخانه سازنده است.

لاک های پلی اوره تان: این لاک هم یکی از لاک های مقاوم و سخت است که جزء لاک های دوتایی به شمار می آید. این دسته از لاک ها در مدت 2 ساعت در مجاورت هوا خشک          می شود و بعد از چند روز به حداکثر سختی خود می رسد. این لاک ها در مقابل آب، خراشیدگی و حرارت مقاوم هستند و می توان این لاک ها را در مکان هایی که مقاومت و استحکام زیاد مورد نظر باشد به کار برد. این لاک ها معمولاً به صورت محلول در دو قوطی به بازار عرضه می شوند، که در هنگام استفاده با هم مخلوط می شوند. از این لاک برای مصرف و رنگ آمیزی پارکت ( فرش چوبی ) و مبلمان استفاده می شود و معمولاً به وسیله قلم مو، اسپری یا پیستوله به مصرف می رسد.

لاک های رزین مصنوعی: این لاک ها ترکیبی از رزین های مصنوعی و ماده سخت کننده  می باشند که قبل از استفاده با هم مخلوط می کنند. این لاک ها پس از سخت شدن بسیار محکم می شوند و در مقابل آب، رطوبت، حرارت، الکل و خراشیدگی مقاومت خوبی دارند. محلول فوق حتی در ظرف های سربسته از 12 تا 24 ساعت نیز  سخت می شود و دیگر قابل استفاده نیست.

لاک های فنل فرمالدئید: نوعی از لاک های رزین مصنوعی است که مخلوطی از ماده سخت کننده و فنل فرمالدئید است. این لاک نیز ( به کمک کاتالیزور ) در مجاورت گرما سخت و محکم می شود. این لاک در برابر آتش سیگار، الکل، تغییرات آب و هوایی، رطوبت ، نور خورشید و غیره مقاوم است و در مبلمان کافه ها، رستوران ها ، قطارهای راه آهن، سالنهای ورزشی، کشتیها و غیره به کار می رود. این لاک را می توان به کمک حلال های شیمیایی حل کرد و به روش پاشیدن یا ریختن روی سطح کار استفاده کرد.

جلاهای مومی ( جلای واکسی ): چوب هایی که دارای خلل و فرج بزرگ و خشنی هستند         ( بلوط و ملچ و ... ) می توان به وسیله ی واکس زدن روی آنها رنگ مات نرمی ایجاد کرد.  برای تهیه ماده واکس می توان از موم طبیعی عسل، موم کارنوبا و کرسین استفاده کرد. برای این منظور موم ها را رنده می کنند و پس از خرد کردن آن را در بنزن و یا تربانتین حل می کنند. بهتر است این  کار با محلول داغ انجام گیرد.

از مخلوط کردن 100 گرم موم عسل در یک لیتر تربانتین می توان محلول لازم را به دست آورد. این محلول به وسیله ی قلم مویی که موی آن بسیار کوتاه باشد و یا با قلم مویی که موهای آن با نخ بسته شده باشد روی کار زده می شود. مومها کلاً برای کارهایی که در معرض رطوبت و حرارت زیاد قرار می گیرند، مناسب نیستند. برای اینکه حساسیت سطح واکس زده را در مقابل آب کمی کاهش داد می توان پس از موم زدن روی سطح موم خورده لاک و الکل زد. باید توجه داشت که هم محلول موم و تربانتین و هم ملحلول لاک و الکل باید کاملاً رقیق شوند و مورد مصرف قرار گیرند.

موم ها به صورت های مختلفی وجود دارند که ممکن است خمیری، مایع و یا اسپری باشد. واکس یا موم خمیری برای سطوحی که در معرض دستمالی زیاد قرار می گیرند مناسب است و معمولاً  با استفاده از پارچه به سطح کار مالیده می شوند. واکس های نیمه خمیری دارای مقدار کمی آب و صابون خنثی نیز هستند که وجود آنها موجب خاصیت تمیز کنندگی بیشتر آنها می شود. واکس مایع معمولاً دارای جلایی است که به صورت عامل تمیز کننده نیز عمل می کند. جلاهای مومی را می توان برای مبلمان، پارکت و پانل های چوبی به کار برد.

وارنیش:

وارنیش با داشتن درخشندگی خاص موجب زیبایی سطح چوب می شود و همچنین آن را در برابر لکه، آب و هوا و غیره محافظت می کند. وارنیش سختی سطح چوب را افزایش می دهد و آن را در برابر کار زیاد مقاوم می کند. وارنیش عاملی است که از نفوذ آب به داخل چوب و همچنین از حمله عوامل بیولوژیکی ( قارچ ها ) به چوب ممانعت می کند. روش خشک کردن وارنیش نوع آن را معین می کند. به طور کلی چند نوع وارنیش وجود دارد:

الف ـ وارنیش روغنی: که محتوی روغن های خشک کننده مثل روغن الیف یا روغن جلاست که در اثر اکسیداسیون به تدریج سخت می شود. وارنیش های روغنی را می توان متداولترین نوع وارنیش دانست و شامل وارنیش های پولیش، وارنیش پارکت و وارنیش های مبلمان است.

ب ـ وارنیش الکلی: این وارنیش ها از طریق تبخیر جلای خود که معمولاً الکل یا تربانتین است سخت می شود. وارنیش های ماستیک و دامار از نوع وارنیش های الکلی هستند که فوق العاده شفاف هستند و به سرعت خشک می شوند.

پ ـ وارنیش های صمغی مصنوعی: این وارنیش ها دارای خواص مشابه با صمغ های طبیعی هستند ولی سرعت خشک شدن آنها زیاد است. از صمغ های مصنوعی که در ساخت وارنیش به کار می روند، می توان صمغ های استر، صمغ های فنولیک و صمغ های الکید را نام برد. وارنیش مات را می توان جزء وارنیش های صمغی نام برد. به طور کلی متداولترین وارنیش های مورد مصرف در صنایع چوب عبارتند از :

ت ـ وارنیش سخت: این وارنیش برای قسمت های داخلی ساختمان به کار می رود و بدون درخشندگی خشک می شود. خشک شدن این وارنیش ها دوازده ساعت طول می کشد. از این وارنیش ها می توان برای پوشش آخر مبلمان استفاده کرد که در این صورت پوششی نرم و جالب، بدون نیاز به مالش و پولیش به وجود میآید.

ث ـ وارنیش پولیش: این وارنیش از صمغ های سخت ( صمغ کنگو ) و کمی روغن ( روغن جلا ) درست می شود که بتدریج خشک می شود. این وارنیش شکننده است ولی می توان در اثر مالش با سنگ های مالشی ، پولیش خیلی خوبی را بر روی آن به وجود آورد.

ج ـ وارنیش الوار: این وارنیش گاهی به وارنیش دریایی موسوم است و محتوی مقدار زیادی روغن است که موجب دیر خشک شدن آن می شود. وارنیش الوار دارای درخشندگی، سختی و خاصیت ارتجاعی خوبی است و در برابر آب دوام زیادی دارد.

چ ـ وارنیش دامار: یک وارنیش الکلی با شفافیت فوق العاده است که به سرعت خشک         می شود ولی از وارنیش های دیگر نرمتر و کم دوامتر است. وارنیش های دیگری مثل وارنیش  رویه میز، وارنیش استخوان، وارنیش پارکت و وارنیش همرنگی نیز وجود دارند که هر کدام از آنها خواص مخصوص به خود را دارند و برای مقاصد به خصوصی مناسب هستند.

درخشندگی وارنیش به میزان زیادی به نوع صمغ آن بستگی دارد و  قابلیت ارتجاعی آن نیز به روغن های خشک کننده وابسته است. اکثر وارنیش هایی که برای درودگری به کار             می روند، در اتاق با حرارت 22˚C به بهترین صورت پخش و خشک می شوند. برای زدن وارنیش به کار، می توان از قلم مو استفاده کرد. وارنیش ها معمولاً برای خشک شدن به 24 الی 48  ساعت وقت نیاز دارند. پس از اتمام کار وارنیش آن را با کمک سمباده خیلی نرم یا پشم فولادی ظریف مالش می دهند. این عمل ممکن است به وسیله آب و یا به وسیله روغن صورت گیرد. چنانچه با روغن صورت گیرد، درخشندگی کار بیشتر خواهد بود ولی روغن ممکن است که چوب های روشن را کمی تیره تر کند.

جلای فرانسوی ( پولیش فرانسوی ) : جلای فرانسوی سطحی درخشان و شفاف به وجود می آورد و برای چوب های با بافت متراکم مناسب است؛ زیرا شفافیت فوق العاده ی آن رنگ و درخشندگی طبیعی چوب را به خوبی نمایان می کند. امروزه این جلا کاربرد کمتری دارد؛ زیرا برای استفاده و ساخت آن به مهارت و زمان زیادی نیاز دارد. جلای فرانسوی عمدتاً از شلاک، الکل و یک روغن گیاهی ساخته می شود. در بعضی از انواع آن موادی مثل تربانتین ونیزی، صمغ بنزوئین و نوعی رنگ نیز به کار می رود. پولیش فرانسوی را به کمک یک بالشتک به کار می زنند. پارچه داخلی این بالشتک کرباس آغشته به شلاک رقیق است و رویه آن پارچه کتان بدون پرز است. برای خشک شدن هر لایه معمولاً 2 ساعت وقت لازم است.

رنگ های غیر شفاف :

عبارت است از مایع رنگینی که روی سطح چوب را می پوشاند که این مایع رنگین پس از خشک شدن به شکل یک قشر سخت و غیر شفاف روی چوب باقی می ماند و به کلی نقش چوب را می پوشاند و تشخیص چوب را غیر ممکن می کند. رنگ های غیر شفاف خود به دسته های زیر تقسیم می شوند:

رنگ روغنی: رنگ روغنی ترکیبی است از پودر رنگ، حلال، روغن جلا، اسکاتیف، مواد انعطاف دهنده و غیره است که بسته به نوع پودر رنگ دارای رنگ های متفاوتی است. رنگ روغنی به دو دسته رنگ روغنی مات و رنگ روغنی براق تقسیم می شود. رنگ روغنی مات شفافیت ندارد و می توان با مخلوط کردن ماده مات کننده به رنگ روغنی براق، آن را به دست آورد. برای زدن رنگ روغنی لازم است که سطح چوب را قبل از رنگ زنی، روغن الیف زد و بتونه روغنی کرد. حلال این رنگ ها تینر روغنی، نفت و موادی نظیر آن است و معمولاً با استفاده از قلم مو یا پیستوله مورد استفاده قرار می گیرند. این رنگ ها در قوطی های فلزی یا پلاستیکی به صورت های ربع کیلویی ، نیم کیلویی، 1 کیلویی، 4 و 20 کیلویی به فروش می رسد. از این رنگ برای مصارفی که در معرض رطوبت و باران قرار می گیرند مانند: کابینت آشپزخانه، وسایل آزمایشگاهی و بیمارستانی، در و پنجره های خارجی ساختمان و کلاً اشیای قابل شستشو، استفاده می شود.

انامل: نوعی جلای غیر شفاف است که بافت چوب را مخفی می کند و در عوض رنگ مطلوبی به آن می دهد. انامل خیلی سخت و دارای قابلیت ارتجاعی خوبی است. این جلا در برابر تغییرات آب و هوایی، رطوبت ، حرارت و غیره مقاوم است. انامل را می توان به کمک تینر رقیق برای کارهای داخلی و یا خارجی ساختمان استفاده کرد.

رنگ های پلاستیکی:

ماده اصلی این رنگ ها مواد شیمیایی پلاستیکی است که در آب قابل حل است. این رنگ ها به صورت های متفاوتی وجود دارند که به تناسب نوع مصرف می توان آن را تهیه کرد. این رنگ ها در مقابل رطوبت و حرارت مقاومت ندارند و در قوطی های فلزی و پلاستیکی 1 کیلویی، 4 کیلویی، 12 و 20 کیلویی به فروش می رسند. از این رنگ ها روی سطوح گچی، سیمانی و ... استفاده می شود.

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام بهمن 1386ساعت 18:41  توسط محمد سیگارچی  |